تبلیغات
بخششی تا آسمان - عشق بازی با خدا
بخششی تا آسمان
دلمشغولی‌های وقفی حسین ژولیده
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 4 شهریور 1392 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


نسرشته اندر گِلم الا هوای دوست 

سرتا به پای من همه هست از برای دوست

او آخرِ عشق و مهربانی است. آنقدر مهربان و عاشقانه به انتظار بندگانش می نشیند که اگر کسی اهلش باشد و بتواند اشتیاق خدا را برای در آغوش گرفتنِ بندگانش بفهمد، از شوق قالب تهی می کند.

متصل شدن به خدا، آرزوی هر اهل دلی است. شیرینی عجیبی دارد اینکه انسان را به خدایش منسوب کنند. اما حالا که خدا خودش پا پیش گذاشته و بنده اش را به خود نسبت داده چه حلاوتی و طعمی دارد؟!

آدم مات و مبهوت می ماند که چگونه می توان شُکر این نعمت را به جا آورد.

خیلی حرف است. اینکه خدا بیاید و بندگانش - حتی بندگان گنهکار خود - را با لحنی سرشار از محبت و عشق، خطاب کند و به خود نسبت دهد. رحمتی فوق تصور است. خالق تمام هستی، با کلامی دلنشین، در اوج قدرت و بی نیازی  به مخلوقات خود اظهار دوستی نموده و آنان را با لفظ " عبادی: بندگان من" خطاب کرده است. لفظ عباد را هم مقید به عده ای خاص نکرده، تمام بندگانش را باهم خطاب نموده، حتی گنهکاران را نیز از قلم نینداخته است. کریمانه نه تنها بندگان گنهکارش را از درگهش نرانده، بلکه پیام فرستاده و بهانه ای برای عشق بازی با خودش را _ به دست آن کسانی که هنوز ته دلشان محبتی و علاقه ای به او دارند_ داده است.

خودش در قرآن کریم خطاب به پیامبر رحمت فرموده:

« ای پیامبر به آن بندگانم که به من ایمان آورده اند بگو نماز را اقامه کنند و از آنچه ما روزیشان کرده ایم ببخشند...»1

حال که بهترین معشوق پیامی اینچنین عاشقانه فرستاده است، اگر عاشق تعلل کند و لبیک و پاسخی عاشقانه نگوید خلاف معرفت است. جواب عاشقانه این پیام نورانی، عمل به محتوای آن است. خداوند در این آیه اقامه نماز و انفاق را از بندگانش طلب کرده است. پس هر کس شوق بندگی و عشق بازی با خدا را دارد بسم الله. خودش راه را نشان داده و بهانه عشق بازی را سر راه بندگانش قرار داده است.

باید در عاشقی زرنگ بود. عشقی که با مرگ پایان پذیرد عشق نیست. باید رسم عاشقی را تا قیامت که محضر محاسبه اعمال پیش اوست و سنگ عشق بندگان را محک می زنند، ادامه داد.

اما مگر می شود تا قیامت جاده سلوک عشق با پروردگار را طی نمود؟ مگر نه اینکه با مرگ دست انسان از انجام اعمال خیر کوتاه می شود؟ چه راهی و چه کاری می تواند عشق و اجابت انسان را دائمی کند؟

یکی از راه های آن، وقف است. انفاق اگر در قالب وقف ریخته شود می تواند تا قیامت پایدار و هر لحظه اش لبیکی عاشقانه به پروردگار مهربان باشد.

وقف، سند عشق و بندگی است. سند اطاعت عاشقانه بنده است که واقف در قیامت می تواند با افتخار آن را عرضه کند.

اگر بنده مومن خدا تیز بینی داشته باشد می تواند هر دو کاری که خداوند از بندگان مومنش خواسته را جاودانه کند. اگر کسی برای اقامه نماز وقف کند، هم به دستور اقامه نماز لبیکی ماندگار گفته و هم انفاق را انجام داده و تا قیامت کشانده است.

-------------------------------------------------------

1-                   قُلْ لِعِبادِیَ الَّذینَ آمَنُوا یُقیمُوا الصَّلاةَ وَ یُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ... سوره ابراهیم آیه 31




طبقه بندی: تعریف وقف،  آثار وقف،  چرا وقف کنیم؟، 
برچسب ها: وقف راه عشق بازی با خدا، وقف و بندگی،
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.