بخششی تا آسمان
دلمشغولی‌های وقفی حسین ژولیده
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 24 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

وقف، سنت حسنه و ارزشی ماندگاراست. ارزشی به بلندای تاریخ و فراتر از زمان. وقف، و هدایت به سوی ارزش‌ها و خوبی هاست. عمل صالحی است که می‌تواند کارهای نیک و صالح دیگر را مدیریت و اداره کند.

عرصه وقف یک پایگاه ارزشی است که پرچمدار هم دارد و آنان همان واقفان خیر اندیش‌اند. پرچم و نشانه هم دارد که موقوفه است.

وقف ایثار و گذشتی ماندگار و موقوفات نشانه ای از گذشت و فداکاری واقفان ایثارگر است.

وقف یعنی تجارت با خدا، یعنی کسی با مال و دارایی‌اش بهشت و رضوان الهی را بخرد. از این رو موقوفات اموال خریداری شده خداوند از واقفان صالح و سند معامله پُرسود با خداست.

وقف یعنی خارج شدن از دایره خودخواهی و خودبینی، یعنی فراتر از خود و خواسته‌های شخصی اندیشیدن، یعنی ترجیح دیگران بر خود و امیال دنیایی خویشتن و موقوفه، نشانه خروج از خودخواهی، پُل و معبر رسیدن به خداست.

موقوفات به هر نیت و انگیزه‌ای که وقف شده باشند، حاکی از ارزشی هستند که واقف، دغدغه انجام و احیای آن را داشته است. سنگ نشانه‌ای است که یک ارزش در گذر زمان به فراموشی سپرده نشود. راهی برای امتداد یک سیره، منش، روش و فرهنگ است.

وقف سنتی حسنه و هر موقوفه، پرچمی برای یک سنت و ارزش است.

گاهی یک موقوفه عَلَم و پرچم ترویج فرهنگ قرآنی و معارف اهل بیت علیهم‌السلام است. یا پرچم حمایت و دستگیری از فقرا، ایتام و نیازمندان است و آن دیگری بیرق دارو ودرمان و کمک به بیماران است.

موقوفه ای دیگر نگهبان علم است و مُبَلِغ دین. آن دیگری بیرق زیارت اهل بیت علیهم‌السلام و امامزادگان را برافراشته و یا پشتوانه مالی مساجد و حسینیه‌هاست.

موقوفه ای دیگر برای عزاداری، تعزیه، مجلس وعظ وخطابه است و آن دیگری برای اطعام گرسنگان و یا لباس و پوشاک مستمندان است.

خلاصه هر واقف علمدار و هر موقوفه پرچم، عَلَم و بیرقِ سُنتی ارزشمند است. از این رو


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و ترویج معارف اسلامی،  تعریف وقف، 
برچسب ها: وقف برای ترویج فرهنگ وقف، وقف برای حمایت از واقفان، وقف برای رسیدگی به موقوفات، وقف برای گرامیداشت واقفان،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 24 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

چون به دریا می توانی راه یافت

سوی یک شبنم چرا باید شتافت

در هر شهر و محله ای، انسان های زیادی با تفکرات و منش های گوناگون زندگی می کنند. هر کدام مشغول به کاری و هر یک شیوه ای را برای زندگی خود برگزیده اند. هر کسی مرام و مسلک خود را بهترین شیوه می داند. اما واقعا چه برنامه و اقدامی از همه بهتر است؟ چه ملاکی برای انتخاب بهترین فرد وجود دارد؟ در بین تمام رفتارها، چه عملی می تواند بهترین باشد؟

پاسخ را از پیامبراعظم صلی الله علیه و آله بشنویم که فرمود:




ادامه مطلب
طبقه بندی: آثار وقف،  چرا وقف کنیم؟، 
برچسب ها: راهی برای بهترین شدن، وقف و خدمت به مردم،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 24 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

جهاد؛ مَعبرِ عاشقی است، شاهراهی است که معبودِ محبوب، فراروی بندگانِ عاشق قرار داده است. راهی ملکوتی است از دنیای خاکی به سوی رضوان الهی. معبری است که از کوچه‌های سرگردان دنیا آغاز و  به هدایت و سعادت منتهی می‌شود. جاده روشن و ضمانت شده‌ای است که هر کس قدم در آن نهد، هدایتش را خداوند متعال تضمین نموده است. آنجا که فرمود: كسانى كه در راه ما (تلاش و) جهاد كنند، راه‏هاى (قرب به) خود را به آنان نشان خواهیم داد و همانا خداوند با نیكوكاران است.[1]

آری جهاد فرشی است که قدم گذاردن در آن انسان را عرشی می‌کند. راهی برای رسیدن به قرب الهی است که فاصله خود تا خدا را کم نموده و طریق وصول به محبوب را آسان می‌نماید.

جهاد کلمه طیبه‌ای است که معنا و مفهومی وسیع و گسترده داشته و فراتر از حضور درعرصه نظامی و بذل جان است.

 جهاد یعنی گذشتن از جان و مال و آبرو در راه برافراشته شدن پرچم اسلام و بر پا داشتن شعائر آن. و زندگی جهادی یعنی اینکه انسان تمام هستی خویش را در طبق اخلاص بگذارد و در راه حفظ اهداف مقدس و ارزش‌های اسلامی خویش فدا کند.

جهادی زندگی کردن یعنی خدا را محور قرار دادن و حق را در هر لحظه طواف کردن. یعنی خالص شدن برای خدا، از همه قید و بندها آزاد شدن و تنها رنگ الهی را به خود گرفتن. یعنی اینکه هم و غم مجاهد، تنها




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف برای رسیدگی به مناطق محروم، 
برچسب ها: جهاد با وقف، وقف برای حرکت های جهادی، وقف برای ترویج روحیه جهادی،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 24 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

روز سخت و طاقت‌فرسایی است. قیامت آنقدر وحشتناک است که کوه‌ها با تمام عظمتشان کم می‌آورند و همانند پشم‌های زده‌شده می‌گردند. [1] آسمان آبی مانند فلز گداخته می‌شود [2]

روز وانفساست؛ هر کسی آنچنان به خود مشغول و گرفتار است که نه تنها،خویشاوندی سراغ خویشاوند خود را هرگز نمی‌گیرد، حتی از نزدیک‌ترین‌ها و عزیزانش هم فرار می‌کند. پدر و مادر از فرزند، فرزند از پدر و مادر و همسر فرار می‌کند. [3]

 عذاب‌های آن روز آنقدر سخت و جانفرساست که تنها آرزوی انسان گناهکار رهایى از عذاب است و برای این کار با کمال میل حاضر می‌شود حتی عزیزترین‌هایش را هم فدا کند. آرزو می‌کند بتواند پسران، همسر، برادر، خویشاوندان و تمام مردم روی زمین را تقدیم کند تا در امان باشد و نجات پیدا کند. [4]

صحنه‌های قیامت آنقدر وحشتناک است که مادران شیرده اگر آن را ببینند با تمام مهر و عطوفتی که به نوزاد خویش دارند، او را رها کرده و فرار می‌کنند. آنچنان ترسی به جان انسان‌ها می‌اندازد که مردم گیج و منگ می‌شوند و مستانه به این طرف و آن طرف می‌روند. [5] سختی آن روز به حدی است که حتی کودکان را هم پیر می‌کند. [6]

امیرمؤمنان علی علیه‏السلام در باره این روز می‏فرماید: قیامت روزی است که خداوند همه انسان‏های گذشته و آینده را برای رسیدگی دقیق حساب و رسیدن به پاداش اعمال، گرد آورد. پس همه فروتنانه به پاخیزند، در حالی که عرق از سر و رویشان وکنار دهانشان جاری است و زمین زیر پایشان لرزان است. نیکوحال‏ترین آنان کسی است که جای گذاشتن دو پایش را پیدا کند یا جایی برای آسوده ماندن بیابد. [7]

اما در آن روز پرالتهاب به کجا باید پناه برد و چگونه می‌توان سرپناهی پیدا نمود و چه کسانی سرپناه دارند؟

پاسخ را از شهر علم و دانایی رسول خدا صلى‌الله‌علیه‌وآله بشنویم که فرمود:




ادامه مطلب
طبقه بندی: تعریف وقف،  چرا وقف کنیم؟،  آثار وقف، 
برچسب ها: آثار وقف، وقف و قیامت،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 24 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

شهادت دری از درهای رحمت خداونداست که به روی بندگان خاص او گشوده می شود. شهادت، حُسن ختام یک زندگی الهی و پاداش یک عمر مجاهدت و ایثار است.

در ایام دفاع مقدس که دروازه شهادت به سوی رضوان الهی به روی خیل مشتاقان لقای الهی گشوده شده، آنان که سبکبار بودند، قدر آن فرصت طلایی را دانسته و به سوی پروردگار عالم پر گشودند و زندگی جاودانه را بر دنیای فانی ترجیح دادند. در آن ایام عده ای بر سر پیمان عشق خود باقی ماندند و جان را به معشوق هدیه دادند.

مِنَ المُؤمِنینَ رِجالٌ صَدَقوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَیهِ فَمِنهُم مَن قَضىٰ نَحبَهُ وَمِنهُم مَن یَنتَظِرُ وَما بَدَّلوا تَبدیلًا
در میان مؤمنان مردانی هستند که بر سر عهدی که با خدا بستند صادقانه ایستاده‌اند؛ بعضی پیمان خود را به آخر بردند (و در راه او شربت شهادت نوشیدند)، و بعضی دیگر در انتظارند؛ و هرگز تغییر و تبدیلی در عهد و پیمان خود ندادند.

خداوند مهربان عده ای از مومنین را با شهادت گلچین، و عده ای دیگر را در کلاس انتظار می پروراند. کلاس انتظار هم، کلاس نشستن نیست. کلاس مجاهدت، تلاش، از خودگذشتگی و تمرین شهادت است.

مشتاقان رضوان الهی و جاماندگان از قافله شهدا، نباید از رحمت حق مأیوس شوند. رحمت الهی وسیعتر از آنست که شامل دیگران نشود. دروازه شهادت بسته شد اما راه وصول به حق همیشه باز است و شهیدگونه زندگی کردن و شهادت‌وار جان به جان آفرین تسلیم کردن برای همگان میسور و ممکن است. خداوند مهربان،


ادامه مطلب
طبقه بندی: چرا وقف کنیم؟،  وقف و شهدا، 
برچسب ها: وقف یعنی تمرین شهادت،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 24 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

 

دنیا مزرعه ای است برای کاشتن بذر کارهای نیک و شایسته. زمین حاصلخیزی است که بذرکارهای خوب را به بهترین شکل ممکن به ثمر نشانده و در ازای هر عملی چندین برابر میوه و محصول تحویل می دهد. از این رو تا می توان باید تلاش نمود تا با انجام بهترین اعمال و حسنات، درجات بالاتری از بهشت برین را برای خود خریداری نمود. مصداق های کار خوب زیاد است و عمل صالح تنوع فراوانی دارد. اما زمین دنیا و فرصت زندگی محدود است. برای همین باید بعد از انجام واجبات فرصت را غنیمت شمرد و به انجام بهترین اعمال، کارهای صالح و نیک پرداخت. اما در بین کارهای صالح کدام کار بهترین است تا روی انجام آن وقت گذاشته و سرمایه گذاری شود. برای شناخت بهترین کار، باید به سراغ ویزگی های اعمال رفت. دوام و ماندگاری اثر، و همچنین وسیع بودن دامنه و زمینه انجام یک کار، می توانند دو ویژگی برای تعیین بهترین کارها و اعمال باشند. با این بیان طبیعتا کاری از همه بهتر است که بیشترین دوام و بیشترین گستره و زمینه انجام را داشته باشد. اما چه عملی این خاصیت را دارد؟ پاسخش



ادامه مطلب
طبقه بندی: چرا وقف کنیم؟،  وقف و ترویج معارف اسلامی،  تعریف وقف، 
برچسب ها: ارزش وقف، وقف، عمل صالح ماندگار، وقف برای ترویج فرهنگ وقف،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 23 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

خطرناک ترین دشمن است. این روسیاه، قسم خورده که نسل بشر را تا آنجا که می تواند گمراه کند. لجوج است و سرسخت. مکار است و حیله گر. انواع ترفندها را به کار می برد تا بتواند بندگان خدا را از پا درآورد. از اسلحه های گوناگونی استفاده می کند تا تعداد بیشتری را به گمراهی  و هلاکت بکشاند. به شکل های مختلفی درمی آید تا افراد مختلفی را فریب دهد. گاهی به شکل فردی خیرخواه، گاهی در قواره و شکل تهدید ، ترس و یا تردید ظاهر می شود، گاهی در قالب تطمیع و تحریص و گاهی... خلاصه به صورت ها و شکل های زیادی درمی آید و رنگ های زیادی عوض می کند.

دشمنی، نامریی است که دشمنی اش را در قالبی پنهان و نامحسوس پی می گیرد. دعوت کننده به هر شر، پلیدی و خباثتی است. زشتی ها را زیبا، بدی ها را خوب،هلاکت را سعادت و سراب را آب گوارا نشان می دهد تا بشریت را به سوی نابودی هدایت كند. از هر راهی که شده تلاش می کند که وارد اتاق فرماندهی ، یعنی قلب و عقل انسان شود. در هر کاری می خواهد شریک شود. حتی به عبادات و اعمال صالح انسان هم رحم نمی کند. می خواهد آنها را هم با هر گناهی، از ریا گرفته تا عجب و منت و... خراب و تباه سازد.

سر راه همه کمین می گیرد. هر طور شده می خواهد چوب لای چرخ انسان ها بگذارد. در دل آدم ها تخم سوء ظن کاشته و تفرقه و نفاق راه انداخته و آنها را به جان هم می اندازد. خیلی خوشحال می شود انسان ها را در بدبختی، گرفتاری، نزاع و کشمکش، فقر و هزاران گرفتاری دیگر ببیند.

حال که آن ملعون اینقدر پلید است و خطرناک، باید با  او مبارزه ای جانانه نمود و ضربه هایی کاری، بر پیکره نحسش وارد نمود. اما چه ضربه ای و چگونه؟

پیامبر رحمت صلی الله علیه و آله ما را در این کار راهنمایی نموده و فرمود:




ادامه مطلب
طبقه بندی: آثار وقف،  چرا وقف کنیم؟، 
برچسب ها: وقف، صدقه ماندگار، صدقه جاری،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 22 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

عزیز و محبوب شدن خواسته هرکسی است. برای همین هر که می خواهد بگونه ای رفتار کند که پیش حبیبش عزیز شود. اینکه کدام حبیب و مراد را انتخاب کنیم،تا برای محبوب شدن پیش او کاری کنیم و او را هدف برنامه ها و اعمالمان قرار دهیم، بستگی به عقل و افق نگاه ما به زندگی دارد. باید ببینیم چه کسی ارزش دلسپاری و دلمشغولی دارد. چه کسی لیاقت جلب محبت را دارد. برخی افراد انسان را دوست داشته باشند یا نه فرقی به حال آدم نمی کند.

در بین تمام افراد باید حبیب و مرادی را انتخاب کرد که از لحاظ قدرت و ثروت در اوج باشد تا دوستی با او سودمند بوده و بتوان با نزدیک شدن و محبوب شدن پیش او، به نان و نوایی رسید و خرج هزینه هایی که برای به دست آوردن دل او شده است در بیاید.

در بین تمام کسانی که می توان او را مراد و محبوب خود نمود، خداوند مهربان، بهترین حبیب است. پروردگارمان آخرِ محبت و عشق ورزی است. کافی است یک قدم به سمتش برداری تا ده قدم به سوی تو بشتابد. زیر دَین محبت کسی نمی ماند. هر کس محبتی به او کند به چندین برابرش جبران می کند. دستش باز است و می تواند. چرا كه خالق و صاحب تمام آسمان و زمین است. حدا کسی را که دوست داشته باشد محبت او را به دلهای دیگران انداخته تا آنها هم به او عشق بورزند.  از این رو باید برای محبوب شدن پیش او تلاش کرد و به گونه ای رفتار نمود که پیش او آبرویی کسب کرد.

اما چگونه می توان خود را محبوب خدای مهربان نمود؟

راه محبوب شدن را امام علی علیه السلام همو که راه های آسمان را بهتر از زمین می شناسد بیان نموده و فرمود:




ادامه مطلب
طبقه بندی: آثار وقف،  چرا وقف کنیم؟، 
برچسب ها: وقف، صدقه ماندگار، صدقه همیشگی،
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

رزق و روزی غیر از ثروت و دارایی است. روزی چیزی است که انسان از آن استفاده نموده و نصیب او شده و برای او قابل بهره‌برداری باشد. از این رو، رزق هر كس به میزان برخورداری او از نعمت است نه به میزان دارائی‌اش. چه بسا افرادی باشند که ثروت فراوانی داشته باشند اما روزی آنها کم باشد. از این رو باید به دنبال روزی بود نه ثروت. چرا که گاهی کسی خود را به سختی‌ها و مشقت‌های زیادی وا می‌دارد و ثروت هنگفتی را فراهم می‌کند اما خودش نمی تواند استفاده کند و به ناچار باید از آن‌ جدا شود.

از سوی دیگر، رزق و روزی به مراتب از ثروت بهتر است. چرا که گاهی ثروت مایه بلا و عذاب جان صاحبان آن‌هاست و هرگونه آرامش واستراحت را از آنها می‌گیرد. چنانچه قرآن كریم در این باره می‌فرماید:
فزونی اموال و اولاد آنها تو را در شگفت فرو نبرد، خدا می‌خواهد آنان را به این وسیله در زندگی دنیا مجازات كند و در حال كفر بمیراند.[1]

گاهی نیز سرمایه و ثروت، زمینه ساز فساد و گناه می شود، زیرا بعضی انسان‌ها اگر مشکلی نداشته و خود را بی نیاز و سرمایه دار ‌ببینند، خدا را فراموش نموده و طغیان می‌كنند.[2]

از سوی دیگر، دامنه روزی بسیار گسترده‌تر از ثروت است. روزی تنها خوردن و آشامیدن و اموری از این قبیل نیست. روزی یک نوع بهتری نیز دارد و آن،


ادامه مطلب
طبقه بندی: چرا وقف کنیم؟،  آثار وقف، 
برچسب ها: وقف، صدقه جاریه، صدقه مانگار،
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

هر کسی در طول زندگی اش به میزانی مشخص و معین، ثروت و دارایی نصیبش می گردد. مقدارش چندان مهم نیست چون هرچه باشد می گذرد. اما اینکه از چه راهی به دست آمده باشد و چگونه مصرف شود و با چه دید و نگاهی به ثروت و دارایی بنگریم اهمیت دارد.

نکته ای که باید خیلی به آن توجه نمود این است که ما برای ثروت نیستیم و برای آن آفریده نشده ایم، بلکه ثروت برای ماست و باید خرج ما شود، ما باید برای به دست آوردن و خرج کردن ثروت و دارایی برنامه داشته باشیم و کنترل آن را به دست بگیریم،  نه اینکه بازیچه ثروت و مکنت خود شویم و دل و جانمان را به آن بسپاریم تا هرگونه می خواهد آن را به بازی بگیرد. باید به خاطر بسپاریم که امورات زندگی آدمی زاد با میزان و مقداری مشخص می گذرد. اگر بیش از آن خرج شود علاوه بر اینکه اسراف است و گناهی بس بزرگ، در همین دنیا گرفتاری های زیادی برای انسان به  بار می آورد. درست مانند کسی که بخواهد بیش از ظرفیت خود غذا بخورد که نه تنها سودی به  حالش نخواهد داشت، که تاوانش را با بیماری ها و دردسرهای بعدی اش باید پرداخت کند. از این رو باید بدانیم که به پول و دارایی خود چه نگاهی داشتی و چگونه آن را مصرف کنیم. باید بدانیم که ثروت را باید برای افزایش و پیشرفت خود به کار بگیریم نه اینکه عمر و وقت خود را برای افزایش مقدار و میزان آن هزینه کنیم. باید پول و دارایی برای ما، افتخار بیافرینند و بخشی از بهترین های عمر و زندگی انسان شوند.

به راستی کدام کار بهترین کار است. چه کاری به ثروت انسان شرافت می دهد و نشان بهترین مال را به آن عطا می کند؟ خرج کردن ثروت در چه راهی، بیشترین سود را خواهد داشت؟ انجام چه کاری و چه سپرده ای، نتیجه بهتری دارد و بهترین ثروت را برای انسان رقم می زند؟

پاسخ را امام رضا علیه السلام بیان نموده و فرمود:




ادامه مطلب
طبقه بندی: چرا وقف کنیم؟،  آثار وقف، 
برچسب ها: صدقه ماندگار، وقف احسان ماندگار،
نوشته شده در تاریخ جمعه 20 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

انسان موجودی اجتماعی است. به شدّت نیازمند ارتباط  صمیمی با دیگران و داشتن انیس و مونسی است که در کنار او آرامش یابد. از این رو از تنهایی می‌گریزد و وحشت از تنهایی یکی از نگرانی‌ها و دغدغه‌های او به شمار رفته و برای فرار از آن به تشکیل خانواده، فرزند، تحکیم روابط خویشاوندی و برقراری رابطه دوستی پناه می‌برد. حتی یکی از علت‌های ترس از مرگ نیز همین وحشتِ تنهایی و بی‌کسی است که در ادعیه نیز به آن اشاره شده است.

اما باید توجه نمود که خانواده و دوستان، همیشه در کنار انسان نیستند تا بتواند با مجالست با آنان به آرامش برسد. برای همین کسی که از تنهایی وحشت دارد، باید از این افراد پا را فراتر نهد و مونس و آرام‌بخشی کاراتر از دیگران پیدا کند پیدا کند.

راه پیدا نمودن آرام‌بخشِ جان را هم امیرمومنان علی علیه السلام بیان نموده و فرمود:

مَنْ تَسلّی بالکُتُبِ لَمْ تَفُتْهُ سَلْوَه




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و قرآن، 
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 17 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

داروی عجیبی است. دارویی برای تمام درد‌هاست. می‌تواند هر درد و مرضی را به اذن خداوند مهربان مداوا کند. دارویی است همگانی. برای هر کسی مفید و سودمند است. بر خلاف بسیاری از نسخه‌ها که بیماری را تشدید و یا سبب ابتلا به دردها و بیماری‌ها جدید می‌شود، هیچ عارضه و زیانی ندارد.

این نسخه‌ی شفابخش را طبیب درد‌آشنا؛ امام صادق علیه السلام سفارش نموده و فرموده است:

داوُوا مرضاكُم بالصَّدقةِ

بیماران خود را با صدقه دادن درمان كنید. ]  1 [

این نسخه شفابخش سود خالص است و هیچ زیانی درپی ندارد. با عمل به این نسخه اگر خداوند مهربان به صلاح بنده اش بداند او را شفا داده،یا از بدتر شدن بیماری‌اش جلوگیری نموده و یا دردهای پنهان جسمی و روحی دیگری را که دارد، مداوا می‌نماید. هزینه بالا و زحمت زیادی هم ندارد. گاهی حتی یک درصد هزینه های درمانی دیگر اگر برای پیچیدن این نسخه به کار گرفته شود، چه بسا به مراتب بهتر جواب بدهد. عمل به این توصیه حتی اگر به بهبود ظاهری درد و بیماری کمکی نکند، به یقین هم در این دنیا به شکلی دیگر جبران می‌شود و هم ذخیره‌ای می‌گردد برای آخرت و زندگی ابدی در سرای دیگر.

از سوی دیگر عمل به این نسخه می‌تواند فراتر از


ادامه مطلب
طبقه بندی: آثار وقف،  چرا وقف کنیم؟، 
برچسب ها: آثار وقف، وقف، صدقه ای ماندگار، صدقه جاودان،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 17 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

دنیا مسافرخانه وآدمی‌زاد مسافر غریبی است که باید به سوی اصل و ریشه‌اش یعنی خداوند متعال برگردد. اما در مسیر رسیدن به سوی حق، گاهی گناهان مانع حرکت می‌شوند و گاهی قرار گرفتن در مسیرهای صعب‌العبور توان رفتن را از انسان می‌گیرد.

البته خداوند مهربان که در اوج بی‌نیازی است، خودش بیش از هرکس منتظر بازگشت بندگانش بوده و برای همین، اسباب و وسایل فراوانی را برای تسریع و سهولت حرکت آنان، سر راهشان قرارداده است. یکی از آن وسایل، آموختن قرآن کریم است که هم سبب‌ساز است و هم، سبب‌سوز. هم سبب حرکت می‌شود و هم عوامل توقف را از بین می‌برد. هم عامل شوق، حرکت و امید است و هم وسیله‌ای است برای پاک کردن گناهان، که همچون غل و زنجیر به پای طالب حق می‌پیچد و او را از حرکت باز می‌دارد.

آموختن قرآن کریم وسیله‌ای است که با تمسک به آن مسیر حرکت به سوی خداوند برای همگان آسان و میسور می‌شود. قرآن‌آموزی آنقدر ارزشمند است که امام صادق علیه السلام فرمود:


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و قرآن، 
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 17 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

هرمسلمانانِ معتقدی به کعبه عشق ورزیده، آن را دوست داشته و آرزوی زیارتش را در سر می‌پروراند و برای ادای احترام و طواف آن، حاضرند هم مشقت‌های سفر را به دوش کشند و هم مال قابل توجهی هزینه کنند. چرا که خانه حضرت حق و قبله عبادت مسلمین است. از این رو اگر گرد وغباری بر آن بنشیند، عاشقانه به غباررویی آن شتافته و خاک آن را طوطیای چشم خود می‌کنند.

البته باید دقت کرد که کعبه با تمام بزرگی و زیباییش، تنها خانه‌ای گلی است که منسوب به پروردگار و سنگ نشانی برای بندگی است که همه مسلمین رو به یک سو به عبادت برخیزند. اما خانه واقعی پروردگار عالم، جای دیگری است. خودش فرمود که: لا یَسَعُنی اَرْضِی وَلا سَمائی و لَكِنْ یَسَعُنی قَلْبُ عَبْدِی المُؤمِن[1] زمین و آسمانم گنجایش مرا ندارند ولى قلب بنده مؤمن من دارد. آری جایگاه اصلی خداوند متعال کعبه دل است نه کعبه گل. وقتی هم که گنجایش دل مومن از هر چیزی بیشتر باشد، احترام و حرمت آن نیز به مراتب بالاتر از کعبه خاکی خواهد بود.

اصلا دل حرم خداست که در وجود انسان به ودیعت گذاشته شده و برای همین است که ما را از دلدادگی به غیر حضرت دوست نهی کرده‌اند. دل اگر خانه خدا نشود، اضطراب، افسردگی، وحشت و هزار مشقت و سختی دیگر به سراغش می‌آید. چرا که خداوند متعال آرامش و وقار را به دل‌های مومن می‌فرستد. هُوَ الَّذی أَنزَلَ السَّكینَةَ فی قُلوبِ المُؤمِنینَ. [2]

در مقابل نیز، اگر کسی دلش بیمار شد، بیچاره می‌شود. هم نادان و نفهم می‌شود و هم بی‌ایمان. چرا که


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و ترویج معارف اسلامی،  وقف و قرآن، 
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 16 آذر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

آدمیزاد هم به صحبت کردن و همنشینی با دیگران علاقه دارد وهم، نیاز. این علاقه و نیاز به همسخنی با دیگران نیز، در زمان پیش‌آمدهای ناگوار و گرفتاری‌ها، خودش را بیشتر نشان داده و برای همین، تا شخصی دچار سختی و مشکلی می‌شود، سراغ کسی می رود که با او درددل نموده و خود را سبک کند. چرا که درددل کردن و سخن گفتن، گاهی آنچنان آرامش و تسلایی به انسان می‌دهد که هیچ داروی آرامبخشی نمی‌تواند انسان را اینچنین آرام کند.

البته و صد البته، اگر انسان بداند کسی را که مخاطب حرف‌هایش قرار داده، می‌تواند درکش کند، برایش کاری انجام دهد و گِرهی از مشکلاتش را باز کند، هم ذوق و شوق سخن گفتنش بیشتر می‌شود و هم آرامش و امیدش. برای همین باید به سراغ بهترین هم‌سخن رفت. بهترین همسخن نیز، خداوند مهربان است که هم، درد بنده‌هایش را می‌داند وهم درمانشان را. هم دوستشان دارد و هم راه صلاح و نجات را پیش روی آنان می‌گذارد. هم ستار است و راز انسان را فاش نمی‌کند و هم، غفار است و از سر تقصیر و گناهان او می‌گذرد. نه تنها از سخنان و درددل‌های بندگانش خسته نمی‌شود، بلکه لذت برده و خود عاشقانه به انتظار آنان می‌نشیند. گناهان و بدی‌های انسان را به رخ نکشیده و خیلی صمیمی به حرف‌های بنده‌اش گوش می‌کند.

حال که اینگونه است باید به سراغ آن یگانه محبوبِ مهربان رفت و او را به همکلامی خود انتخاب نمود. اما به راستی چگونه می‌توان با خدا سخن گفت. پاسخ را پیامبر رحمت صلی‌الله‌علیه‌وآله بیان نموده و فرمود:




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و قرآن، 
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.