بخششی تا آسمان
دلمشغولی‌های وقفی حسین ژولیده
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 9 خرداد 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


معمولا در مهمانی های بزرگ، نزدیکان و آشنایان  به کمک و یاری صاحبخانه می روند که رسم خوب و پسندیده ای است. حالا تصور کنید صاحبخانه شخصیتی بزرگ و گرامی باشد، آنجاست که دیگر عشق و علاقه نیز بیشتر می شود و مهمانان عاشقانه به کمک صاحبخانه می شتابد، سفره را از دست او می گیرد و برای خدمت به دیگر مهمانان سر از پا نمی‌شناسد.

بزرگترین مهمانی عالم ماه مبارک رمضان است که میزبانش هم خداوند متعال، که بزرگتر از او در تصور هم نمی گنجد.  این ماه برای آنان که می خواهند به خدای مهربان خود نزدیکتر شوندند فرصتی طلایی است تا به کمک مولایشان رفته  و توفیق کارکردن برای خدا و خدمت کردن به مهمانان خداوند مهربان را به دست آورند.

راه یاری نمودن خداوند را هم می توان در دعاهای این ماه پیدا نمود. نمونه اش همین دعای مشهور ماه مبارک که بعد از نمازها می خوانیم:

... اللَّهُمَّ أَغْنِ كُلَّ فَقِیرٍ اللَّهُمَّ أَشْبِعْ كُلَّ جَائِعٍ...



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف برای کمک به مستمندان،  وقف برای اطعام، 
برچسب ها: وقف برای اطعام گرسنگان، وقف برای تهیه غذای بیماران،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 17 خرداد 1396 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

غذا از نیازهای اولیه و لازمه حیات و زندگانی است و اگر به موقع، به مقدار کافی و با کیفیت لازم به انسان نرسد، سلامتش را به خطر انداخته و حتی از هستی ساقطش می کند. برای همین است که اطعام و غذا دادن در پیشگاه خداوند مهربان، از اهمیت و جایگاه والایی برخوردار است. تا آنجا که امام صادق علیه السلام فرمود: هركه مسلمانى را غذا دهد تا سیر شود، از پاداش آخرت او جز پروردگار جهانیان، هیچ كس حتى فرشته مقرّب و پیامبر مرسل، خبر ندارد. در مقابل نیز بی توجهی به اطعام گرسنگان عامل برانگیخته شدن خشم الهی می گردد. تا جایی که قرآن مجید، علت جهنمی شدن عده ای را پس از اقامه نکردن نماز، غذا ندادن به بینوایان برشمردهاست. آنجا که بهشتیان از مجرمان گرفتار در جهنم  می پرسند: ما سَلَكَكُمْ فِی سَقَرَ چه چیز شما را روانه دوزخ كرد؟ و آنها پاسخ می دهند:  قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّینَ* وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِینَ‏ گویند: ما از نمازگزاران نبودیم. و افراد مسكین را اطعام نمى‌كردیم[1]. با این بیان هرکس می خواهد، به رضوان الهی دست یابد، خود را محبوب خدا نموده و از اجر بی حساب اطعام بهره مند شود، می بایست کمر همت بسته و برای برآوردن این نیاز اولیه محرومان قدم بردارد.



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و امور خیریه،  وقف برای اطعام، 
برچسب ها: وقف و سلامت، وقف برای درمان، وقف برای غذای محرومان،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 3 اسفند 1390 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

اطعام نمودن  از اخلاق پسندیده ای است که امام صادق علیه‌السلام فرمود: هیچ فرشته مقرب و پیامبر مرسلی نمی‌داند اطعام گرسنه چه اندازه اجر و ثواب الهی دارد مگر خدا. 1

خداوند آنقدر این صفت را دوست داردکه به واسطه‌ی اطعام کننده‌ی غذا بر ملائکه افتخار می‌کند. از این رو آن را وسیله ای برای آمرزش گناهان بندگان خویش قرار داده است.

بهترین و شایسته ترین بندگان خدا که این صفت را از خالق خود دارند، کریمان سفره داری بودند که  نه تنها خانه های خود را پناهگاه گرسنگان کرده بودند و از غذای خویش به آنها می خوراندند،بلکه شبانه و مخفیانه کیسه آذوقه را بر دوش می نهادند و عاشقانه به سراغ بندگان فقیر و گرسنه پروردگار می شتافتند تا با دست مبارک خویش آنها را اطعام نمایند. غذا دادن به فقرا و بی نوایان کاری بود که پیشوایان ما بدان عشق  ورزیده و تا آخرین لحظات عمر پربرکت خویش بدان اهتمام داشتند. امام سجاد علیه السلام به قدری کوله بار غذا  به دوش کشیده و به در خانه فقرا برده بود که شانه مبارکش کوفته شده و پینه بسته بود.

مگر امیرمومنان علی علیه السلام با ایثار و فداکاری بی‏نظیر خود، به نیازمندان احسان و مهربانی نمی‏کرد و آنها را از تفضل و الطاف بی‏کران خود بهره‏مند نمی‏ساخت . آن حضرت آسایش خود را فدای سامان دادن به امور مستضعفین و بینوایان و رسیدگی به کار دردمندان و مستمندان نموده بود. همواره در شب‏های تاریک، کوله بار غذا را بر دوش می‏گرفت و به خانه فقرا می‏برد، آنها را سیر می‏نمود در حالی که خود گرسنه بود.

ومگر اهل  بیت پیامبر، سه روز هنگام افطار غذای خود را به نیازمندان ندادند در حالی که خود گرسنه بودند. 

حال که اینگونه است،


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف برای اطعام،  وقف و امور خیریه، 
برچسب ها: وقف برای اطعام، فضیلت اطعام،
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.