بخششی تا آسمان
دلمشغولی‌های وقفی حسین ژولیده
نوشته شده در تاریخ جمعه 30 فروردین 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


قیام منجی بشریت و ظهور موعود مهربان؛ امری قطعی و حتمی است که امیدواریم در عصر حاضر و زمان حیات ما، اتفاق بفیتد و همگی، آن بهار زندگی را درک کنیم. اما آنچه مسلم است این است که جامعه باید آمادگی لازم را برای حضور در آن بهشت موعود داشته باشند. بهشتی که در آن همگان باهم برابر و برادر هستند. ثروتمند به دنبال فقیری می گردد تا به او صدقه دهد، انفاق و بخشش کند، اما کسی را نمی یابد.

تقدیر خداوند مهربان نیز برآن است تا مقدمات ظهور یکی پس از دیگری مهیا و جامعه اسلامی مشق انتظار و تمرین زمان ظهور را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارد. ظهور حضرت مهدی ارواحنافداه، همانند پازلی است که تمام قطعات آن یکی پس از دیگری باید چیده شود تا آن شیرین‌ترین اتفاق جهان به وقوع بپیوندد. حضور همگانی عاشقان خاندان وحی در موعد اربعین و بذل و بخشش‌های کریمانه در این مسیر، یک درس کلاس انتظار بود و حضور جوانان مدافع حرم، در راه پاسداری از ارزش‌های والای اسلامی و انسانی، و تقدیم جان شیرین خویش در این مسیر ملکوتی، درسی دیگر.

بذل و بخشش جان و مال در مسیر اهل بیت علیهم السلام، به یک فرهنگ تبدیل گشت. فرهنگی که همگان به آن افتخار می کنند و آرزوی بودن در آن مسیر را دارند. اما این پایان کلاس انتظار نیست. خدمت عاشقانه به مردم و تلاش برای رفع گرفتاری‌های آنان نیز باید به یک فرهنگ و حرکت عمومی تبدیل می گشت، که این سیل اخیر این فرصت را فراهم نمود. سیلی که در استان‌های گلستان، لرستان و خوزستان و دیگر نقاط کشورمان به وقوع پیوست، اگر چه، دردآور بود و مصیبت‌ها و سختی‌های فراوانی برای هموطنان عزیزمان به بار آورد، اما در پس این حقیقت تلخ، واقعیتی شیرین رُخ نشان داد و آن سیلِ مهربانی بود که نه تنها از جای جای کشورمان، بلکه حتی از کشورهای همسایه نیز این سیل مهربان به راه افتاد و گرد و غبار غم و غصه را از چهره زیبای شهرهای سیل زده، زدود.




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف برای حادثه دیدگان بلایای طبیعی،  مشارکت همگانی در وقف،  وقف برای حمایت از مظلومان،  وقف و امور خیریه،  وقف و درمان، 
برچسب ها: وقف برای کمک به آسیب دیگان، بالای طبیعی، سیل، زلزله،
نوشته شده در تاریخ شنبه 29 دی 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


یکی از مولفه‌های قدرت یک کشور، جمعیت آن است. قوام و دوام هر کشوری هم به جمعیت و مردم آن است. هر چه جمعیت کشوری جوان‌تر باشد، نشاط و شادابی، سرزندگی و امید به زندگی نیز به تبع آن بیشتر می‌گردد. کشور عزیزمان ایران، اکنون کشوری قدرتمند در سطح منطقه و جهان است، که هیچ قدرتی توان و جرأت تهدیدش را هم ندارد، امروزه با خطری جدی روبروست. خطری که نه از بیرون ، بلکه از درون آن را تهدید می‌کند. آن خطر نیز، چیزی نیست جز کاهش جمعیت جوان کشور که می‌بایست این خطر را جدی گرفت و برای آن فکری اساسی نمود.

متاسفانه در برهه‌ای از زمان، فرهنگ غلط فرزند کمتر، زندگی بهتر، ترویج شد و این مساله اکنون به یک بحرانی خطرناک درآمده که اگر برای آن چاره‌ای اندیشیده نشود، می‌تواند کشور عزیزمان را به لبه پرتگاه کهنسالی بکشاند.

کاهش رشد جمعیتی که امروز شاهد آن هستیم را اگر بخواهیم ریشه‌یابی کنیم، می توان آن را در سه مساله خلاصه نمود؛ اول؛ باور غلط به فرهنگ تک فرزندی یا خانواده کم جمعیت، دوم؛ بیماری‌های مرتبط با ناباروی و نازایی، سوم، مشکلات اقتصادی و فقر.

حال که ریشه عدم رشد جمعیت در این سه مساله است، می‌بایست برای آن کاری کرد. دلسوزان، وطن دوستان و عاشقان این مرزوبوم، باید برای این مشکلات راه چاره‌ای بیندیشند و نسخه‌ای ارائه دهند.

البته باید دقت نمود که مساله کاهش میزان جمعیت، مساله و مشکلی برای یک مقطع نیست، مساله‌ای است که می‌بایست برای همیشه مد نظر بوده و برای مقابله با آن برنامه و راهکار ارائه نمود.

در این خصوص 



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف برای کمک به مستمندان،  آثار وقف،  وقف برای خدمت به بیماران،  وقف و امور خیریه،  وقف و درمان، 
برچسب ها: وقف برای فرزندآوری، وقف و مبارزه با پیری جمعیت، وقف و ازدیاد نسل،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 17 خرداد 1396 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

غذا از نیازهای اولیه و لازمه حیات و زندگانی است و اگر به موقع، به مقدار کافی و با کیفیت لازم به انسان نرسد، سلامتش را به خطر انداخته و حتی از هستی ساقطش می کند. برای همین است که اطعام و غذا دادن در پیشگاه خداوند مهربان، از اهمیت و جایگاه والایی برخوردار است. تا آنجا که امام صادق علیه السلام فرمود: هركه مسلمانى را غذا دهد تا سیر شود، از پاداش آخرت او جز پروردگار جهانیان، هیچ كس حتى فرشته مقرّب و پیامبر مرسل، خبر ندارد. در مقابل نیز بی توجهی به اطعام گرسنگان عامل برانگیخته شدن خشم الهی می گردد. تا جایی که قرآن مجید، علت جهنمی شدن عده ای را پس از اقامه نکردن نماز، غذا ندادن به بینوایان برشمردهاست. آنجا که بهشتیان از مجرمان گرفتار در جهنم  می پرسند: ما سَلَكَكُمْ فِی سَقَرَ چه چیز شما را روانه دوزخ كرد؟ و آنها پاسخ می دهند:  قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّینَ* وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِینَ‏ گویند: ما از نمازگزاران نبودیم. و افراد مسكین را اطعام نمى‌كردیم[1]. با این بیان هرکس می خواهد، به رضوان الهی دست یابد، خود را محبوب خدا نموده و از اجر بی حساب اطعام بهره مند شود، می بایست کمر همت بسته و برای برآوردن این نیاز اولیه محرومان قدم بردارد.



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و امور خیریه،  وقف برای اطعام، 
برچسب ها: وقف و سلامت، وقف برای درمان، وقف برای غذای محرومان،
نوشته شده در تاریخ جمعه 30 مهر 1395 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

پیاده روی اربعین، تجلی عشق و عاطفه است. مهربانی و عطوفت است که آنجا موج می زند. در مسیر رسیدن به کربلا، عشق است که قدم ها را به حرکت وا میدارد. شور حسینی است که به بدن ها و گام های خسته جان می بخشیده، قلوب عاشقان را محبت مولایمان حسین طراوت می دهد. روزها و مسیرهای پیاده روی اربعین، لحظه لحظه اش، عشق و دلدادگی است. وقتی در آن مسیر پا می‌گذاری انگار حیاتی دوباره یافته‌ای. آنجا تازه معنی این حدیث را می فهمی که پیامبر عزیزمان صلی الله علیه وآله فرمود: اِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ علیه السّلام حَرارَةً فى قُلُوبِ الْمُؤمنینَ لا تَبْرَدُ اَبَداً؛ براى شهادت حسین علیه السلام ، حرارت و گرمایى در دلهاى مؤمنان است كه هرگز سرد و خاموش نمى شود. صحنه عجیبی است. رنگ، زبان و نژادها مختلف و متفاوت، اما همه همدل و همنوا، یک صدا ندا می دهند: لبیک یا حسین. آنجاست که انگشت حیرت بر دهان می گیری و با خود می گویی این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست! اصلا عشق به او فراتر از مرزها و جغرافیاست. حتی فراتر از دین و مذهب. عشق حسین همه را پای پیاده تا کربلایش می کشاند. جاذبه محبت اربابمان تمام عادات و قوانین مادی را به هم ریخته و برهمه دلها حکمفرمایی می کند. اگر تمام عالم جمع شوند و تمام داراییشان را خرج کنند نمی توانند اینچنین عاشقانی را گردهم جمع کنند. اما مولایمان حسین علیه السلام را بنگرید که با دلها چه کرده است که واله و شیدا، نه سرما می شناسند و نه گرما. نه خستگی برایشان معنا دارد و نه بی خوابی.

از زاویه ای دیگر نیز اگر به همایش عظیم پیاده روی اربعین می نگریم در می یابیم که این حرکت با ظهور امام زمان علیه السلام بی ارتباط نیست. مگر نه اینکه وقتی مولایمان ظهور می نمایند خود را به نام حسین ابن علی علیهماالسلام معرفی می نمایند. و لازمه این کار نیز آن است که جهانیان حسین علیه السلام را بشناسند و برای معرفی امام حسین علیه السلام چه زمانی بهتر از اربعین که از سراسر جهان عاشقان را به سوی خود جذب می کند.

از این رو، این فرصت بی نظیر را می بایست مغتنم شمرد و تا آنجا که می توان کمر خدمت برای برگزاری باشکوه تر این فرهنگ بست. در این میان که هر کسی و هر طیفی عاشقانه آنچه که در کف دارد را تقدیم زائران مولایش می کند، واقفان سلامت نیز می توانند در راه اعتلای فرهنگ عاشورا و اربعین گامی مهم و اساسی بردارند.

برای این کار می توان

ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و اهل بیت علیهم السلام،  وقف و امور خیریه،  وقف برای زیارت،  وقف، عاشورا، محرم، 
برچسب ها: وقف برای اربعین، وقف برای خدمت به زائرین اربعین، وقف و درمان،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 24 شهریور 1395 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()



قدر زندگی و زیستن در دنیا را کسانی می دانند که دستشان از دنیا کوتاه شده است. آنها بهتر از دیگران می فهمند که دنیا مزرعه آخرت است یعنی چه؟ لحظه مرگ که فرا می‌رسد، پرده های غفلت کنار می رود و آن هنگام است که معلوم می شود آن طرف چه خبر است! آنجاست که بسیاری انگشت حسرت بر دهان گذاشته و آرزو می کنند که ای کاش به دنیا باز گردند تا گذشته خویش را جبران کنند. به التماس می افتند و عاجزانه از خداوند می خواهند که اجازه دهد برای فرصت کوتاهی هم که شده، به دنیا برگردند و عمل صالحی انجام دهند و خود را از عذاب‌های اخروی نجات دهند. اما چه سود؟! که راهی برای بازگشت به دنیا وجود ندارد.

نمایش و ترسیم لحظات آغازین سفر مسافران آخرت، خیلی عبرت‌آموز است. اصلا کلاس سطح بالای معرفت است. خیلی مهم، جالب و سرنوشت‌ساز است که بدانیم؛ در آن لحظات حساس که مُردگان آرزو و درخواست زندگی دوباره می کنند، زندگی را برای چه می خواهند، حسرت انجام چه کاری را می خورند و چه کاری برایشان مهم جلوه نموده که اگر دوباره به دنیا بازگردند آن را انجام می دهند؟

کارگردان دانا و مهربان عالم، این صحنه را در قرآن مجید به تصویر کشیده است. آنجا که فرمود: وَ أَنفِقُوا مِن مَّا رَزَقْنَکُم مِّن قَبْلِ أَن یَأْتىَ أَحَدَکُمُ الْمَوْت فَیَقُولَ رَب لَوْ لا أَخَّرْتَنى إِلى أَجَلٍ قَرِیبٍ فَأَصدَّقَ وَ أَکُن مِّنَ الصلِحِینَ، 

ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و قرآن،  وقف و امور خیریه،  آثار وقف، 
برچسب ها: اهمیت وقف، ارزش وقف،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 14 تیر 1395 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

آدمی‌زاد مسافری است که چند صباحی فرصت زیستن در دنیای خاکی به او داده شده تا زاد و توشه منزل و جایگاه همیشگی و ابدیش را بردارد. چند روزی به او مهلت بودن در باغ و بوستان دنیا را به او داده‌اند تا برای خانه ابدی خود میوه‌های نیکی وحسنات را بردارد و با خود به سرای دیگر برد.

انسان زیرک نیز، در این فرصت محدود زندگی دست به کارهای بزرگی می‌زند تا بیشترین محصول را درو کند و کوله بار خویش را هرچه می‌تواند سنگین‌تر کند.

 در میان تمام کارهایی که می‌توان انجام داد، خدمت به دیگران اجر و پاداش فراوانی دارد. سودرسانی به دیگران در پیشگاه حضرت دوست آنچنان ارزشمند است که در قلّه ارزش‌ها و درکنار ایمان به پروردگار شمرده شده است. خدمت به مردم، آنقدر بافضیلت است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود:

دو خصلت است که چیزی بالاتر از آن دو نیست:یکی ایمان به خدا،دیگری سود‌رساندن به بندگان خدا.

و در جایی دیگر که از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله پرسیدند: خدا چه کسی را بیشتر دوست دارد؟ فرمود: کسی که برای دیگران سودمندتر باشد.

برای سودرسانی و خدمت به مردم نیز راه‌های زیادی وجود دارد. اما در بین همه کارها، باید جستجو کرد و ضروری‌ترین نیازها را پیدا نمود. در بین تمام راه های خدمت به همنوعان، خدمت و تلاش در عرصه سلامتی و تندرستی و کمک به بیماران از ارزش و اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. تا آنجا که تلاش برای برآوردن نیاز یک بیمار را عامل پاک شدن از گناهان قرار داده شده است.

رسیدگی به بیماران و برطرف نمودن حوائج  آنها آنقدر ارزشمند است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌فرمایند: هرکس برای برآوردن نیاز بیماری بکوشد، چه آن را برآورده سازد و چه نسازد، مانند روزی که از مادر زاده شده، پاک می شود.

برای خدمت به بیماران نیز، عرصه‌های مختلفی وجود دارد که در بین آنها،


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و امور خیریه،  وقف برای خدمت به بیماران، 
برچسب ها: وقف برای بیماران روحی و روانی، وقف و سلامت،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 28 اردیبهشت 1395 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

سخن زیبا و پر معنایی گفته‌اند که؛ قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود. یک قطره از سویی، ممکن است کاری از دستش بر نیاید و نتواند گرهی باز کند، اما وقتی دست در دست قطره های دیگر گذاشت و دریا شد،کارستان می شود. از سوی دیگر، قطره تا وقتی قطره است، امکان فناشدنش زیاد است. اما وقتی دریا شود، ماندگاری و دوامش بیشتر می شود.

مثال قطره و دریا، حکایت حال بسیاری از انسان‌هاست. خیلی‌ها عاشق نیکوکاری‌اند و دل در گرو انجام کارهای خیر داشته اما، توان مالی چندانی ندارند که این آرزویشان را به عمل تبدیل کنند. نمی توان آنان را به جرم نداشتن ثروت کافی از نیات بلند و افکار خیرخواهانه‌شان بازداشت. اینجاست که می‌بایست راهکار همدلی و تعاون را پیش پای آنها گذاشت و با گردهم آوردن این بزرگ اندیشان، حول یک نقطه مشترک، هم آنها را به آرزویشان رساند و هم، راهکاری ویژه برای رسیدن به کارهای بزرگ و تاثیرگذار پیش روی آنان قرار داد.

 وقتی نیز در جستجوی کارهای بزرگ، تاثیرگذار و ماندگار که باشی، لاجرم به وقف خواهی رسید، که کاری بس بزرگ، ماندگار و خداپسندانه است. چراکه وقف میراثی ماندگار است. می تواند نیک اندیشی، خیرخواهی، صفا و مروّتِ واقف را در صفحه تاریخ ثبت کند تا همگان از کار خوب او بهره ببرند و به خوبی او را یاد کنند. وقف هم نام و هم کار خوب انسان را باهم حفظ می کند.

می توان با این راهکار، عاشقان خداجو را زیر خیمه وقف مشارکتی گِرد هم جمع نمود و افتخار واقفی را نصیب تک تک آنان نمود. با وقف مشارکتی می‌توان امکانی را فراهم نمود تا هر یک از مومنین خیراندیش به اندازه وُسع و توان مالی خود در وقف ملک و خانه‌ای نقش ایفا نمایند.

با این راهکار،


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و امور خیریه،  وقفِ آسان،  وقف برای خدمت به بیماران،  مشارکت همگانی در وقف، 
برچسب ها: وقف مشارکتی، تعاون در وقف، وقف برای درمان،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 28 دی 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

چند کلام خودمانی با همسایگان محترم بیمارستانی که قرار است روزی افتتاح شود!

انصاف هم خوب چیزی است. وقتی کسی دست دوستی، خدمت و نوعدوستی به سوی ما داراز کرده، باید دستش را به گرمی بفشاریم و ما نیز در راه پیشبرد اهدافش تا آنجا که می توانیم به یاری اش بشتابیم.
واقف خیراندیش، مرحوم ابوالحسن عمید نوری ۵۰ سال پیش زمینی به وسعت ۵ هزار و ۳۴۴ متر در یکی از خیابان های فرعی خیابان شهید مطهری تهران را وقف بیمارستان نمود. البته در آن زمان اصلا آنجا هیچ خانه ای نبوده و بعدها افرادی با اطلاع از اینکه این زمین وقف ساخت بیمارستان است در اطراف آنجا ساخت و ساز نمودند. در واقع در آن مکان بیمارستانی بالقوه وجود داشته است که در حوالی آن بافت مسکونی پدیدار شده است.
آن واقف خیراندیش با اینکه می توانست خودش از زمینش استفاده کند و یا برای فرزندان و نوادگانش به جای بگذارد، اما با نگاه و همت بلندی که داشت، با ازخودگذشتگی و ایثار، مردم و همنوعان خود را دیده و آن را وقف ساخت بیمارستان نمود.

اکنون که پس از گذشت نیم قرن از آن عمل خیر، مسئولین سازمان اوقاف عزم خود را جزم نموده و با اخذ مجوزهای لازم از وزارت بهداشت و شهرداری تهران، تصمیم به ساخت بیمارستان 180 تختخوابی فوق تخصصی سوانح و سوختگی نموده، بی انصافی است که ما مصالح عمومی را نبینیم و به تنها به فکر منافع و آسایش شخصی خود باشیم.

البته در این رابطه باید به چند نکته توجه کنیم:




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و امور خیریه،  وقف برای خدمت به بیماران،  موقوفه خواری،  مشارکت همگانی در وقف، 
برچسب ها: حاشیه های احداث بیمارستان موقوفه، به فکر واقف باشیم،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 2 مهر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

تلاش وخدمت در عرصه سلامتی، امری مقدس و ارزشمند است که می‌بایست روز به روز بیشتر بدان پرداخته و از جوانب مختلف مورد توجه قرار گیرد. اما باید دقت نمودکه خدمت به این عرصه را نباید تنها محدود به درمان، دارو، معالجه و اموری از این قبیل دانست. مبحث سلامتی و تندرستی، میدان وسیعی است که باید افق دید را در آن توسعه داد و به همه زوایای آن توجه و برایش برنامه ریزی نمود.

در این عرصه، مسئله پیشگیری و مقابله با سرمنشاء بیماری‌ها، یکی از امور مهمی است که لازم است روی آن توجه ویژه‌ای نمود.  نمی‌شود راه ورود امراض مختلف به روی مردم باز باشد و به راحتی در معرض خطر ابتلا به انواع بیماری ها قرار گیرند، اما تنها پس از ابتلای آنان به فکر درمان افتاد. از این رو لازم است از لاک دفاعی خارج شده و حالت تهاجمی گرفته و مجاهدگونه تا آنجا که می‌توان به مبارزه با بیماری ها پرداخت و آن را در نطفه خفه نمود.



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و امور خیریه،  وقف برای خدمت به بیماران، 
برچسب ها: وقف برای پیشگیری، وقف برای مبارزه با دخانیات،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 30 شهریور 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

وقتی همه هستی ما از خداست و بی او هیچِ هیچیم، باید هوای او را بیشتر داشته باشیم  و او را بر خود و حتی دیگرانی که پیش ما احترام دارند ترجیح دهیم. هوای خدا را داشتن یعنی، تسلیم دستورات او بودن. یعنی مشق و تکلیفِ آن مهربانترین معلم را، مُو به مُو انجام دادن. یعنی انجام واجبات و ترک محرمات.

اما انسان هر چه خدا را بیشتر بشناسد، عشق و محبتش هم به او بیشتر می‌شود. پای عشق و علاقه هم که به میان بیاید، عاشق سر از پا نشناخته، به خدمتگذاری و کار برای معشوقش می‌شتابد و از هیچ کاری دریغ نمی‌کند. تا آنجا که توان دارد، به شناسایی و انجام هر کاری که او را به خدای مهربانش نزدیک کند، می‌پردازد. به هر شکلی شده معشوقش را تکریم و احترام می‌کند. اما به راستی چگونه می‌توان خداوند عالم را احترام نمود و بزرگ شمرد؟

پاسخ را از شهر علم و دانایی پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله بیاموزیم که فرمود :




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و امور خیریه،  وقف برای خدمت به بیماران،  وقف برای حمایت از سالمندان، 
برچسب ها: حمایت از سالمندان، نگهداری سالمندان،
نوشته شده در تاریخ جمعه 20 شهریور 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

هیچ پرنده ای با یک بال نمی تواند پرواز کند و اوج بگیرد. داشتن دوبال نیرومند لازمه پرواز به آسمان است. خداوند مهربان که انسان را برای سعادت و رسیدن به آسمان  خوشبختی آفریده است، دوبال پرواز به او داده تا با آن بتواند اوج گیرد و تا بهشت برین بالا برود. یکی بال ارتباط با خدا و  دیگری بال ارتباط و خدمت به خلق خداست. از این رو وقتی از بندگان پرهیزکار خود نام می برد، پس از ایمان به غیب، به این دو بال پرواز اشاره نموده و می فرماید: الذین یقیمون الصلوه و مما رزقناهم ینفقون، کسانی که نماز را اقامه می کنند و از آنچه ما روزیشان کرده ایم انفاق می کنند. برای رسیدن به خدا هم باید عمل عبادی نماز را اقامه نمود و هم، باید به دیگران توجه و خدمت کرد. هم باید دستی در دست خدا گذاشت و هم باید با انفاق به دیگران،از آنان کمک گرفت.

پروردگار مهربان انسان را برای پرواز آفریده و از این رو، می خواهد انسان با بخشش، فداکاری و انسان دوستی از محدوده پیله فردیت و خودخواهی خارج و به سوی آسمان رحمت خداوند به پرواز درآید. برای همین است که پیامبر گرامی اسلام بندگان مومن خدا را اینگونه توصیف نموده و می‌فرماید: «مثال مؤمنان از نظر مهرورزی و مهربانی در بین خود مانند اعضای یک بدن است که اگر عضوی از آن به درد آید، باقی عضو‌ها با برافروختگی و شب بیداری با او همنوایی و همدردی نشان می‌دهند.»

حال که اینگونه است باید برای انفاق و خدمت به دیگران برنامه ریزی نمود و آن را یکی از تکالیف خود بدانیم. اما بخشش، انفاق و صدقه، در قالب های مختلفی می تواند جلوه نماید که یکی از لطیف ترین و بهترین قالب ها و نمونه هایش، بخشش و اهداء عضو است.




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و امور خیریه،  وقف برای خدمت به بیماران، 
برچسب ها: وقف برای اهداء عضو، وقف و اهداء عضو،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 15 شهریور 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

نه زمین جایگاه ابدی و همیشگی است و نه، انسان موجودی است كه بتواند برای همیشه در دنیا زندگی كند. دنیا گذرگهی است که انسان چند روزی مهلت بودن و زیستن در آن را پیدا می‌کند و آنچه که از این زندگی نصیب او می‌شود، نتیجه طول و عرض زندگی اوست.

آدمیزاد، هم زندگی طولی دارد و هم عرضی. طول زندگی، مدت زمانی است که به او رخصت داده‌اند تا در این دنیا زندگی کند و هنگامی که مهلت مقرر به اتمام برسد، بی‌درنگ باید بساطش را جمع کند و به سرای دیگر رود. این طول زندگی، چندان مهم نیست و البته در اختیار انسان هم نیست. اما آنچه مهم است و می‌توان با اختیار خود در آن تاثیر گذاشت و دایره وجودی آن را توسعه داد، عرض زندگی است.

زرنگ و باهوش كسی است كه از فرصت طلایی زندگی، بیشترین بهره را ببرد و بتواند به عرض زندگی خود بیفزاید و به این وسیله ماندگاری خود در دنیا، و مدت حضورش را در آن، بیشتر کند. اما به راستی چگونه می‌توان عرصه زندگی و حضور در دنیا را توسعه داد؟

پاسخ را از امام على علیه ‌السلام بشنویم که فرمود: لَمْ یَمُتْ مَنْ تَرَكَ اَفْعالاً یُقْتَدى بِهِ مِنَ الْخَیْرِ.

كسى كه كارهاى شایسته‏اى از خود به یادگار گذارد كه دیگران از او پیروى كنند، هرگز نمرده است (بلكه زنده جاوید است) [1]




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و امور خیریه،  وقف برای خدمت به بیماران،  وقف برای کمک به مستمندان، 
برچسب ها: وقف و سلامت، وقف راه ماندگار شدن،
نوشته شده در تاریخ جمعه 23 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


عرصه خدمت به بیماران، جایگاه مقدس و ارزشمندی است که می‌توان بهره‌های معنوی فراوانی از آن کسب نمود. باغی است که می‌توان میوه‌های بهشتی را از آن چید و سبد خوبی‌ها و اعمال صالح خود را با آن پُر نمود. چرا که خداوندِ بنده‌نواز، در زمان بیماری بندگان مؤمنش، با نظر رحمت به آنان نگاه نموده و دعایشان را مستجاب و گناهانشان را می‌آمرزد.[1] و هر کسی هم که خدا با نظر رحمت به او می‌نگرد، باید عزیز شمرده شده و مورد تکریم واقع گردد. از این رو، رسیدگی به حال بیماران، ارزشمند و پرفضیلت است و برای آن اجر و پاداش فراوانی قرار داده شده است. تا جایی که قدم برداشتن برای خدمت به بیمار عامل پاک شدن از تمام گناهان دانسته شده ‌است.[2]

حال که اینگونه است باید برای خدمت به این بندگان عزیز خدا کاری کرد و قدمی برداشت. عرصه خدمت هم وسیع است، که در این بین، یکی از زمینه‌های مهم، مسئله انتقال بیماران به مراکز درمانی و بالعکس است.

گاهی نبودن یک وسیله نقلیه مناسب برای انتقال بیمار، خودش دردِ بسیار بزرگی بوده و حتی ممکن


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و امور خیریه،  وقف برای خدمت به بیماران،  وقف برای کمک به مستمندان،  وقف برای رسیدگی به مناطق محروم، 
برچسب ها: وقف آمبولانس، وقف برای جابجایی بیماران، وقف برای انتقال بیماران،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 22 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


محبوب و عزیز شدن را همه دوست دارند. همه علاقه دارند دوست داشتنی و مورد توجه باشد. میل به دوستی و محبت در سرشت همه وجود دارد. محبت و دلبستگی، عشق و دلدادگی از ویژگی‌های انسان است . انسان ذاتا همراه با عشق و محبت آفریده شده است. اما اینکه خود را به چه کسی نزدیک کنیم، چه کسی ما را دوست داشته باشد و به دوستی و محبت چه کسی دل خوش کنیم، بستگی به همت و افق نگاه خودمان دارد.

در عشق و دلدادگی باید پایبند کسی شد و به کسی دل‌خوش نمود که اولا از همه بهتر باشد، از همه سر باشد. در خوبی ها و حُسن و کمالات، بهتر از او نباشد تا کس دیگری دل انسان را به سمت خود متوجه نکند. باید به سراغ کسی رفت که بیشترین بهره را از کمالاتی مثل علم، قدرت، ثروت، محبت و مهربانی، فناناپذیری و همیشگی، بخشش و کرم، و... داشته باشد. تا محبوب او شدن بیشترین‌ها را نصیب انسان کند. ثانیا دوستی و محبتش همیشگی باشد تا انسان را از این دلدادگی و دلسپاری پشیمان نکند. با این وصف به خوبی روشن می شود که بیشترین کمال و جمال را خداوند مهربان دارد که خودش خالق تمام زیبایی‌هاست. هر کمال و زیبایی که تصور شود، قطره و کمتر از یک قطره از زیبایی‌های اوست. زیباترین زیبایی‌های عالم، تنها سایه‌ای بسیار کمرنگ از زیبایی‌های خداست که در زمین تجلی نموده است. با این بیان، محبت به خدا یعنی کمال طلبی بی‌نهایت. یعنی متصل شدن به منبع تمام کمالات و زیبایی‌ها. محبت به خدای مهربان، یعنی ارتباط با منبع و سرچشمه‌ای که هیچ وقت زوال و تمام شدن در کارش نیست. عشق به خدایک طرفه نیست که منجر به دلمردگی و افسردگی شود. اگر کسی یک قدم به سمتش برود او ده‌ها و صدها گام به سویش بر می‌دارد و چندین برابر محبت می‌کند. محبت او فوق تمام محبت‌ها و اساسی‌ترین و شیرین‌ترین آنهاست. کسی است که محبوبش را لحظه‌ای تنها نمی‌گذارد و همیشه همراه و همراز اوست. معشوقی است که به عاشقانش عشق می‌ورزد.

اما چگونه می‌توان خود را محبوب خدا و مورد توجه خاص پروردگار عالم نمود؟! راه این کار را هم خودش فراروی بندگان قرار داده و فرموده:


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و امور خیریه،  وقف برای خدمت به بیماران، 
برچسب ها: وقف و درمان، وقف برای سلامت،
نوشته شده در تاریخ جمعه 16 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

مومن زرنگ و باهوش است. انسان زرنگ از هر موقعیتی بیشترین استفاده را از آنِ خود می‌نماید. از تهدیدها فرصت می‌سازد. از ناخوشی‌ها و نامرادی‌ها نه تنها شکایت نمی‌کند بلکه با نگاهی خوشبینانه و دلی دریایی و قلبی شاکر، ضمن طی کردن مسیر خروج از مشکلات، بیش از اینکه خارهای پیشِ پا را ببیند گل‌های زیبا و معطر را دیده و تا آنجا که بتواند از آنها  می‌چیند.

در مسیر زندگی، یکی از کارهایی که اجر و پاداش فراوانی دارد، خدمت و رسیدگی به بیماران است. چرا که خداوندِ مهربانتر از مادر، به بیماران توجه خاصی داشته و ایام بیماری بندگان مومنش را به صورت ویژه حساب می‌کند. تحمل درد و بیماری آنان را عبادت به حساب آورده و چندین برابر به آنان پاداش می‌دهد. امام باقر علیه السلام فرمودند: تب یک شب با عبادت یک سال و تب و درد یک شب با عبادت شصت سال و در سه شب با عبادت هفتاد سال برابری می‌کند. 1

آری بیماری را عبادت و بیماران را عابدان شب زنده دار، محسوب می‌نماید. و اینگونه، هر کسی هم که به این عابدان خدمت کند، در درگاه خداوند متعال عزیز و محترم شمرده شده و مورد عنایات خاص پروردگار عالم قرار می‌گیرد.

برای خدمت به بیماران نیز، عرصه‌های مختلفی وجود دارد که در بین آنها، پرستاری و رسیدگی به بیمار، ارزش و اهمیت فراوانی دارد. پرستاری از بیماران آنقدر اهمیت دارد که پیامبر خدا صلى‏‌الله ‏علیه‌ و‏آله وسلّم فرمودند :




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و امور خیریه،  وقف برای خدمت به بیماران،  وقف برای کمک به مستمندان، 
برچسب ها: پرستاری، وقف برای پرستاری از بیماران،
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.