بخششی تا آسمان
دلمشغولی‌های وقفی حسین ژولیده
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 8 مرداد 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

اگر می‌خواهی زیباترین صحنه‌های عالم را ببینی باید زاویه دیدت را روی موج خوبی‌ها تنظیم کنی. اینکه چه چیزی ببینی، بستگی به نوع نگاه خودمان دارد. طبیعی است کسی که عینک سیاه به چشم زده همه جا را تیره می‌بیند. بعضی تا اسم بیمارستان، به گوششان می‌خورد، بدبختی و درد و بیچارگی‌اش را می‌بینند و بعضی دیگر، سلامتی  و زندگی دوباره را. برخی نیز که نگاه ویژه‌تری دارند، رفت و آمد ملائکه خدا را می‌بییند که نوید رحمت الهی برای بیماران، و تمامی دست اندرکاران خدمت به آنها را ، به ارمغان آورده‌اند. با این نگاه، بیمارستان، بهشت است که زیباترین زیبایی‌ها را می‌توان دید. وقتی هم بیمارستان را بهشت ببینی، برای مریض، تحمل درد شیرین، برای همراه خدمت به بیمار، دل انگیز، برای طبیب، پرستار و خادمان این عرصه، خدمتی عاشقانه و مقدس، و برای عیادت کنندگان، عبادتی شیرین می شود.

بعد از نماز، آقامحسن، خیلی اصرار کرد نهار پیشش بمونم. ولی چون عجله داشتم شرمنده‌اش شدم و خدا حافظی کردم که بروم. دم درِ خروجی بیمارستان، چشمم به یه بنده خدایی افتاد که روی ویلچر نشسته بود. با اندامی نحیف و لاغر، و معلوم بود نمیتونه راحت بشینه و داره درد میکشه. کنارش هم دوتا ساک و یه جفت عصا گذاشته شده بود. کنارش که رسیدم سلام کردم. خیلی مودبانه و گرم جواب سلاممو داد. بعد از احوالپرسی گفتم: بلا دور باشه، چی شده اینجا اومدی؟

- بلا نبینی حاجی ، لَگنم رو عمل کردم، امروز مرخص شدم.

-خوب به سلامتی خدا را شکر. پس چرا اینجایی؟

-پیگیر گرفتن بلیطیم، جور بشه میخوایم بریم.

-بلیطِ چی؟ همراهت کیه؟

-خانمم پیشمه. رفته زنگ بزنه ترمینال بلیط بگیره برای شهرستان

-با لگن عمل شده مگه میتونی اتوبوس سوار بشی؟ داغونت میکنه، اذیت میشی. با آمبولانس چرا نمیری؟



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف برای کمک به مستمندان،  وقف برای خدمت به بیماران،  وقفِ آسان،  وقف و امور خیریه، 
برچسب ها: داستان وقف، مستند داستانی، رمان وقف، خدمت به بیماران، وقف و سلامت، وقف برای خدمت به نیازمندان،
نوشته شده در تاریخ جمعه 8 خرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

گناه یعنی مخالفت با دستور خداوند. یعنی پشت به خدا کردن و رو به شیطان آوردن. برای همین، گناه لجنزار متعفنی است که هر کس گرفتار آن شود، فطرت و طینت پاکش را خراب می کند. چرا که هر گناه لکه آلوده ای است که گوشه ای از قلب انسان را سیاه  و لطمه ای به عقل انسان وارد می کند. اگر هم دوباره مرتکب گناهی شود، لکه ای دیگر و... تا اینکه قلب او را به کلی فاسد و عقلش را هم از کار می اندازد. وقتی هم که کسی قلب و عقلش خراب شود، از سویی زمینه آلوده شدنش به هر گناهی مهیا، و از سوی دیگر فضایل اخلاقی را یک به یک از دست داده و به انسانی لاابالی و بی شخصیت تبدیل می شود.

از این رو باید در توبه عجله کرد. تاخیر و درنگ جایز نیست. باید در اولین فرصت از کردار زشت و جاده آلوده گناه به سوی حضرت حق بازگشت. باید با اصلاح رفتار و عملکرد خود، گذشته را جبران نمود.

نکته ای که باید به آن توجه نمود این است که درست است که خداوند مهربان خودش بندگان گنهکارش را به توبه و بازگشت به سوی خود دعوت نموده و توبه آنان را می پذیرد، و از سویی ناامید شدن از رحمت او نیز گناهی بسیار بزرگ است، اما انسان عاقلی هم که تصمیم دارد گناهانش را محو و تبدیل به حسنه کند نیز، نباید تنها به توبه اش دلخوش کند. باید هشیار باشد. باید از تمام فرصت ها و ظرفیت هایی که خداوند مهربان برای آمرزش بندگانش قرار داده است استفاده کند. تا امید به وصول رحمت و آمرزش الهی بیشتر شود.

یکی از فرصت هایی که برای آمرزش سر راه بندگان خداوند قرار گرفته است


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف و درمان،  وقف و امور خیریه،  وقف برای خدمت به بیماران، 
برچسب ها: خدمت به بیماران، ارزش پرستاری،
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic